Deli

Değişik planlarım vardı bir ay önce hayatım için. Gerçekten hayatımı yaşabilecektim bu sefer. Beni kolumdan, bacağımdan zincirlemiş hiçbir şey olmayacaktı. Büyük bir güçlükle kırmıştım çünkü onları.

Şimdi dönüp kendime baktığımda yeni zincirlerimin canımı çok acıttığını görüyorum. Bunları ben taktım üstelik. Bütün o planların, hayallerin aksine.. Bağladım yine kendimi bir yere.

"Hesap vermek, hesap sormak, aynı insanı saatlerce düşünmek istemiyorum!" diye bağırdıkça gizlice kaçan aklımı hep onun yanında buldum. Orada mutlu olduğunu gördüm.. Ama ben kendimden korkuyorum. Birine kafamı taktığımda olanlardan, yapacaklarımdan endişe ediyorum. Aylar sonra ilk defa birini kaybetmekten çok korkuyorum..