04 December 2013

Anomali

Peşimden gelen tuhaflıkların peşinde koştuğum, normalliği yadırgadığım ama tuhaflıklara da ayak uyduramadığım hayatımda, kollarım açık süzüldüğümü hissedebiliyorum. Bulunmak istediğim yerler veya birlikte olmak istediğim insanların var olmayışı, yanımdakilerin de göz ucuyla baktığım silüetler, saniyelik görüntülerden ibaret olması...
Bulanık zihnimin renk oyunlarında kaybolmaya başlamış eski yüzler, artık sadece kaosu dinleyebilen kulaklarımın duymayı hatırlamadığı eski sesler hala başımdaki ince bir ağrı.
Koptuğunu gördüğüm parçalarımın yanında yaşadığımı sandığım hayat, bütün önemini ve parlaklığını yitirdi. Büyük boşlukların mı, büyük beklentilerin mi beni öldürdüğünü anlayamadan kaybettiğim algım, olanları çok çok yukarılardan izleyip benimle dalga geçiyor.
Egoma acı çektirmesine izin verdiğim insanlardan çok kendisiyle kavga etmekten yorgun düşmüş bir beden... Suçlamalarla sadece kendini yok etmeye başlayan beynim, kapatıldığı bu bedenden kaçmanın yollarını arıyor. Hissizleştiğim kadar yok olduğumu görsem de bunu durduramadığım için daha da küçülüyorum. Herkesten birkaç şarkı eklediğim bu karmaşada, yeni tınılar duymanın imkansızlığı çok daha belirgin artık. Geçmişin her anına, her notasına bağladığım duygu parçacıklarım, şimdi beni 'an'dan kopartıp o zamanlara geri çağırıyor. Hükmedilmezliğiyle tanınan zamanın, yolun başından beri en büyük derdim oluşu sanki hayatın verdiği ilk lanetim.
Yaşama amacım diye belirlediğim sahte istekleri elde edip, benim gerçekliğimle hiçbir ilgisi olmadığını anladığımda onları kendi ellerimle kırdım, yaktım. Asıl amacı, sebebi ve isteği bulamamanın beni her geçen gün daha da soyutladığını fark ediyorum.
Kurtuluşum hangi zaman ve boyutta ya da öyle bir parlaklık benim için mevcut mu emin değilim. Kısa bir süre öncesine kadar bu dünyaya büyük, anlamlı sebeplerle gönderildiğine inanan, buraya ait olmadığının bilincinde olsa da kendi varlığını tüm güzellikleri ve bozukluklarıyla kabul etmiş biriyken, artık gerçekten var olup olmadığını bile bilmeyen birine dönüştüm.
Bütün bu baş ağrıları, kayboluşlar ve kaosun içinde ise yaşamak hiç olmadığı kadar zorlaşıyor.

No comments:

Post a Comment